loading...
PARAFIA Doncaster

Czwartek, 29 Lutego

Księga Jeremiasza 17,5-10.

Tak mówi Pan: «Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę, a od Pana odwraca swe serce.
Jest on podobny do dzikiego krzewu na stepie, nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście; wybiera miejsca spalone na pustyni, ziemię słoną i bezludną.
Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją.
Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, gdy nadejdzie upał, bo zachowa zielone liście; także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców.
Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne – któż je zgłębi?
Ja, Pan, badam serce i doświadczam nerki, bym mógł każdemu oddać stosownie do jego postępowania, według owoców jego uczynków».

Księga Psalmów 1,1-2.3.4.6.

Szczęśliwy człowiek,
który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w prawie Pańskim upodobał sobie
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą,
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną,
a wszystko, co czyni, jest udane.

Co innego grzesznicy:
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana,
a droga występnych zaginie.

Ewangelia wg św. Łukasza 16,19-31.

Jezus powiedział do faryzeuszów: «Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie.
U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz.
Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody.
Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.
Gdy cierpiąc męki w Otchłani, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie.
I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza, aby koniec swego palca umoczył w wodzie i ochłodził mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”.
Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz w podobny sposób – niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz.
A ponadto między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd nie przedostają się do nas”.
Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca.
Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”.
Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!”
„Nie, ojcze Abrahamie – odrzekł tamten – lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”.
Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą”».

Św. Karol de Foucauld

„Jeszcze chwila, a grzesznik przestanie istnieć: będziecie szukać jego miejsca, a już go nie znajdziecie. Ale dobrzy odziedziczą ziemię żyjących i będą się cieszyć pokojem na wieki…” (Ps 37,10-11 LXX). […]
Cały ten psalm jest godnym podziwu rozwinięciem tej myśli: na ziemi są smutki dla sprawiedliwych, ale te smutki są nasieniem wiecznej radości: niech sprawiedliwi mają nadzieję, pocieszają się i dziękują Bogu, i niech wystrzegają się zazdroszczenia wesołkom tego świata, którzy czekają u drzwi wieczności na tak straszne męki! Biedny Łazarzu, nie zazdrość bogaczowi, który się raduje i wspaniale ucztuje: ty jesteś szczęśliwy! […] Nie zazdrośćmy światowcom ich radości i dobrobytu, to nie oni są szczęśliwi. Szczęśliwi są ci, którzy mają Boga za Pana, którzy nie żyją dla przyjemności, nauki, bogactw, zaszczytów, miłości, ludzkich uczuć, dla czegokolwiek na ziemi, ale którzy żyją tylko dla Boga, którzy patrzą tylko na Niego, w którym On doskonale panuje, jak władca rządzący wszystkim w doskonale uległym królestwie.
Dziękujmy Bogu za nasze szczęście, my, których umiłował odwieczną miłością i dlatego przyciągnął ich do siebie w swoim miłosierdziu. Kochajmy nawet nasze smutki, które są znakiem naszego oddzielenia od świata, i ofiarujmy je Bogu, prosząc Go, aby uczynił z nami, co zechce.



Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml



Jezu ufam Tobie